அவள்

நீராய் என்னை சூழ்ந்து
குளிர்விக்கிறாள்.....!
நெருப்பாய் என்னை எரித்து
சக்தியாய் வெளிப்படுத்துகிறாள்.....!
காற்றாய் என்னுள் புகுந்து
என்னை இயக்குகிறாள்....!
வானமாய் என்னுள் விரிந்து
பகலிரவை காட்டுகிறாள்.....!
நிலம் முழுவதும்  என்னை தாங்கி
பயணிக்கிறாள்.....!
எனக்கான உலகத்தை உருவாக்கி
என்னுடனே வாழும் என்னவள்.......!

கேட்கிறேன்.

அவளின் நீண்ட மௌனங்கள் கனவுகளையும் நினைவுகளையும் பேச வைக்கிறது.

குளிர்

என்னை தூங்கவிடாமல்
என் மீது தூங்குகிறது...!

2017

பேசிய பொழுதுகளும்
பேசா பொழுதுகளும்
என்னுள் பரவிக்கிடக்கிறது...!

இருமல்

அவளின் பனிப்பேச்சு
என்னை 
வாட்டி வதைக்கிறது.....!

வெட்கம்

அவளை பரவிகிடக்கும்
என் பார்வை....!

விடுமுறை

அவள் பேச்சு
என்னுள்
கனமழையாய் கேட்கிறது.